eg står opp ein laurdagsmorgon. me har sove på tvers av sengene, og knea til han der fine ligg ned i sprekken mellom dei. han søv. drar frå gardinene; hardanger. fjord og fjell. ikkje like mykje som heime, men det har jo sin sjarm likevel. eg vekker han ved å kitla han under føtene, ein ny teknikk eg har tatt til meg. det funkar.

eg knuser ein tallerken ved frukosten; alle dei amerikanske turistane ser på meg og smiler. eg finn eit nytt egg og prøver å vera stille. svigerfar held årets hauge-foredrag og får glitrande applaus. lunsj. den såg slik ut.

vel, desserten i alle fall.

gjennom kaleidoskopet ser den sånn ut.

dei andre reiser på kino medan eg vandrar. finn nokre skattar her og der. et ein kaptein sabeltann-is. diktopplesing. så konsert. fin. køyra heim, lytta til mogwai og stilla. det er det som er aller best.