i tiende klasse sat eg og mi beste venninne i klasserommet, eit par månadar før søknadsfristen for skular gjekk ut, og planla og budsjetterte korleis me kom til å få det. me skulle eta nudlar kvar dag(for det hadde me jo høyrt at studentar gjorde), og mala taka svarte og laga stjernehimlar og få nokon som var gamle nok til å kjøpa vin til oss. ho vart verande heime for kjærleiken si skuld. eg flytta heimefrå av same grunn, eg reiste etter han med pianofingrar og ufrivillig skarrande r-ar. eg vart kasta, ganske frivillig, inn i eit nytt univers med ikea og hybelvertar og zalo(kvelden mamma og pappa reiste hugsa eg at eg var mildt hysterisk, for det er så rart når ein plutseleg står på bare bein og må vera berre berre mariell, ikkje datter eller søster eller barnebarn, berre heilt deg sjølv, heilt naken og ubeskytta). eg flytta inn i ein hybel med ei anna som kjente til alle små krikar og krokar i hovudet mitt og ein anna person eg ikkje visste kven var(det viste seg at ho faktisk gjekk i klassen vår, ikkje så farlig altså). me laga grønne vafler og såg heile sex og singelliv på kanskje to veker, og åt middag saman kvar einaste dag. me låg våkne netter fordi hybelverten hadde sex og hadde snømann-krigar med dei som budde under oss. det var fantastisk.

utpå våren vart skulen så innmari forferdelig og plutseleg var det ikkje så gøy lenger, å bu oppå nokon som du såg heile dagen på skulen også heime, og eg flytta ut nesten utan å sei ifra til dei i heile tatt. dumme ting som søttenåringar gjer når dei ikkje vil "snakka om det", men sjølv om det var fælt var det fantastisk óg. ei natt før skulen slutta, sjølvsagt fulle forbi fantasi, fylte eg og han der fine og eit par andre opp ei handlekorg med alle tinga mine i. bøker og klede og alt. også flytta me. inn til fredrik, midt på natta, og eg er så hinsides glad for at eg turte å gjera det, turte å flytta inn til nokon som eigentleg var ein framand for meg, men som virka så kompatibel med meg og sånn vart det, for han er jo ein av mine beste venner og vidaregåande vart fantastisk med kråkeslottet.

trass i alt det vonde som skjedde rundt oss, var me som i ein beskytta liten ring der ingen kunne ta oss fordi me hadde kvarandre. me vart til ein liten familie som passa på å kjøpa halslinser om nokon andre var sjuke eller kjøpa vin om nokon var triste. me låg våkne til langt på natt for å laga podcast og sjå six feet under, og eg tør verkeleg ikkje å rekna på kor mange liter vin som vart konsumert våre to år der. den gangen me hang opp skjerf i trea og den gangen me gøymte oss i buskene og den gangen me vaska golvet med ketchup og den gangen eg kasta opp i undertøysskuffa mi og den gangen me fekk tjue personar inn på kjøkenet samtidig og den gangen me hadde fest i dusjen og alle gangane me forbanna hybelverten forbi denne galaksen.

om det sit femten- og seksten-åringar og lurer på om dei skal tørra å gjera det, tørra å hoppa i det og flytta ut til vidaregåande; berre gjer det. sjølv om kanskje ikkje oppvask og husleige virkar så innbydande er det så innmari verdt det. flytt inn med nokon du ikkje kjenner, for uansett kva som skjer så vil hjartet ditt voksa og bli nesten dobbelt så stort av det. lovar.



about moving out at sixteen.