hjartesmil - om kjolar, kjærleik & kaleidoskop ♥

eg pakkar til å reise heim.




<3 min nye film, som eg fekk som ei vakker gåve. takk.


alt med blonder får vera med.

og ei gåve og mi nye lina scheynius-bok.vakker vakker vakker.

eg elskar.

torsdagskveldar på sandane er som eit slør. de skjønar kanskje ikkje kva eg meinar.







<3





fin torsdag. som vanleg.

kvar torsdag frå no av, får de nokre bokstavar som til saman blir eit alfabet. det kan eg like.

A.
a for Amsterdam


i februar reiser eg til amsterdam med fire fine. eg gler meg til eg sprekker.

a for Angelina Jolie

a for analoge kamera


kva står din a for?

frost. deilig.



kafè. fint.

janne x 100. fint.

hjartesmil på pinne. fint.

i dag har eg skrive novelletolking, sett mykje av min eigen pust og framkalt min første analoge film. etterpå skal eg sjå kjærasten min for fyrste gong på lenge og sjå på dei finaste bli meir og meir fnisete av liter på liter med vin. fint.

det står eit par grøne sko i gangen.

dei høyrer ho til, ho som ein gong budde her, ho som har eigen knagg på badet, ho som flytta til oslo for å kjempa for målet. ho er her, på pusøk.


når ho (og han) går ut for å kjøpe squash og paprika og sopp og sjokolade, låner eg den fine grøne sløyfa ho kjøpte i london. eg legg den fint tilbake på plass så ingen fattar mistanke.


me drikk chai-te og ler. og ler.


og kroken vår, som er den finaste kroken i verda fordi den er vår.


eg er så utruleg, utruleg glad for at ho er heime.

eg er svært forelska. i denne dama:


diana kom i posten i dag, og me er allereie gode vener. <3 ho er eit analogt kamera, og kom med 10 rullar film. ho likar å bli dobbeleksponert. min nye kjærleik er grunnen til at eg ikkje har meir enn ca 25 kroner å leve for dei neste to vekene, men eg elskar ho likevel og uansett. å, diana. me skal nok få eit fint liv ilag, me to.

på flickr fann eg desse fine bileta som alle er resultat av diana-kamera:





har det skjedd deg noko fint i dag?

1. eg byrjar å sjå ei ende på mitt arbeid med qfilm-festivalen.
2. eg fekk to nydelege klemmer i posten. <3


3. eg fekk min første norsk-sekser på vidaregåande skule! (kanskje mykje på grunn av bytte i lærer, men dog)

for ei stund sidan, på flickr-blog, hadde dei tema "forgotten", altså ting som har vorte liggande og gløymt. her er mine favorittar:

i dag reiste han der fine frå meg på ein buss, og i to dagar må eg sovna og våkna utan han. for mange av dykk er det kanskje patetisk og teit, men etter fire år føler ein seg liksom litt halv. eg er redd eg skal gløyma korleis ein pustar.

eg treng kvitteringar. mange kvitteringar. det treng ikkje å vera dine eigne, berre dei som har blitt forlatt i butikkane. helst frå matbutikkar, men òg frå andre butikkar. hiv dei i ein konvolutt og send meg ein mail på mariell.oyre@gmail.com for å få adressa mi. om du lurer på kvifor kan du sjå her eller her. eg skriv ei bok. hjelp meg da vel!

måndagskveld. eg skriv novelle om fred thomsen. han har ei veldig uheldig skjebne, stakkars fred. eg skulle ønska eg kunne redda han frå seg sjølv. eg drikk chai og prøver å konsentrere meg. eg prøver å fotografere nye pariskjolen min så de får sjå korleis den faktisk ser ut, men det mislykkast kvar gong.



<3 bengal spice + honning + lettmelk.

eg har ein tendens til å interessere meg litt for mykje for kva andre folk gjer når ingen ser på. til dømes kvitteringsobsessionen min er ein avdeling av dette. ein anna avdeling er frukost. eg har så lyst til å vete kva folk et til frukost. flickr er ein fin måte å gjera det på. her er mine frukostfavorittar.







eg et desverre ikkje frukost, men skulle ønska eg gjorde det og planlegg nesten å stå opp ein halvtime før kvar morgon for å kunne laga ein vakker frukost. kva et du til frukost?

hei, eg heiter mariell og er 18 år. eg går tredjeåret på media og kommunikasjon og ser litt sånn ut



(men dette er kun ut ifrå mine eigne observasjonar, så eg veit egentlig ikkje)

han der fine heiter jostein egentlig, og han ser slik ut

(han er fin) me er forelska sjå da



eg har mange fine vener men dei finaste er sånn




(og han her bur eg med) og rommet mitt ser slik ut

den grøne veggen eg mala når eg flytta hit i andre klasse. og det finaste sengeteppet.




eg og han der fine likar å sjå verda. i februar var me i london og wales for å besøka mi allerallerkjære, og i haustferien var det paris.



wales/london.


paris.
 
det skal ikkje så mykje til for å glede meg.

han der fine kjem ikkje før klokka ti. det er meir enn ein heil time til. eg er deprimert og tyr til nigella. lurer på om ho vil vera min beste venn. <3 herregudsålysteinfårpåbrownies.

mange brukte nok fredagskvelden på ei koseleg familiestund. mange brukte kanskje fredagskvelden på å vera sørpefulle i ein grøftekant. eg, derimot, brukte min fredagskveld på meir meiningsfulle ting.

plukka blad i ulike fargar og storleikar.


grisa med maling.


malt 30 klesklyper rosa. jipiiii.

babypanda, babylemur, babydådyr, menneskebaby. difor er dagens kunstinnslag frå peta mazey.

av og til må ein gå ut i hagen.

=

på eit marked i paris fann eg ei øskje med hundrevis av bilete. bilete som folk har gitt vekk. familiebilete og skulebilete og andre bisarre personlege ting som ein ikkje bør få kjøpt. eg kjøpte 52. 40 av dei samanhengande polaroidbilete(som eg har planar om å fortelje om seinare). men min favoritt er dama på sykkel.

tidlig i livet har eg vore uheldig med folk. folk har svike og forlatt meg, og på eit punkt mista eg all trua på alle folk i verda. heldigvis fins det sånne folk som vil klarar å snu synet ditt. det er så himla fint å ha sånne folk rundt seg som er i stand til å sjå det vakre i ting, som er kreative og skapande menneske. så heldig eg er som er omringa av sånne folk, som foreksempel han her. som eg er så heldig å bu med, tenk det. og av og til får eg nyta godene. eg vil visa.







<3

i dag fann eg ei flickr-side som faktisk gjorde meg glad og gav meg sjelefred. det skjer sjeldan. eg vil dela. tiger lily and tiny teeth.








hjartet mitt hoppar over slag(det gjer det uansett, eg er ein sånn med pal-pi-ta-sjon, men likevel). åh.

i dag er eg så uinteressant. eg er lei designet på bloggen min og eg er lei mitt eige ansikt. eg er ute av stand til å fotografere i dag, veit ikkje kvifor. eg er tom for idear. eg har lyst på nye impulsar, eg har lyst til å flytta ut og inn ein plass som kjennast akkurat sånnher:

alle koffertane! og bileta som ikkje er i same storleik.









her vil eg bu.

på grunn av desse fantastiske bileta, vil eg tvinge alle sammen til å sjekke denne bloggen.





åh, hjartesukk.

ååå, så himla fint. sjå meir eller kjøp her.

i dag vart eg overlykkelig når min kjære kjæreste bestemte seg for å lausrive seg frå musikken og skulen lenge nok til å gå ein tur med meg(av og til skal det ikkje så mykje til). me gjekk i skogen, i øsepøseregn, og kyssa, som me pleier. derfor får de kysse- og klissebilder som de likar så godt, tydeligvis.


"ser det ut som om denne går gjennom hovudet mitt no?" hihihihi. kyss på nasen fikk han.

Följ min blogg med bloggkoll
(prøver nemlig å få kontroll over min eigen blogg. de treng jo ikkje å følga min blogg med bloggkoll om de ikkje vil)

eg har oppdaga ein svært genial mann. arbeidet hans er ganske forstyrrande, men òg humoristisk og ein klarer liksom ikkje å slutta å sjå på. jamie campbell.



mannen er eit geni.

søndag byrja klokka sju om morgonen. klokka ni var eg innsjekka i svigerfamilien sitt hus, og hadde laga hjartepannekaker til frukost.

bokstavkjeks og nonstop fikk òg vera med.

tur med tiril og apekatt i korg(ikkje spør).



og lille fine beibi sigurd. <3

stephanie congdon barnes og maria alexandra vettese er vener. dei bur så altfor langt ifrå kvarandre, og dei saknar kvarandre. difor gjorde dei ein avtale om å fotografere kvar einaste morgon i heile 2007. og det gjorde dei. og no er det ei bok. nokre morgonar ser slik ut:



 det nye prosjektet deira heiter a year of evenings, og ser litt slik ut:



det er berre så kjempekjempefint, er det ikkje?

Abby Powell



herrrrrlege fargar. åh! fleire her.

ein laurdag er det fint å ta seg tid til å laga mat. men av og til er det kjappaste det beste. til dømes korianderkylling.










...om du lurte; det var godt.

i dag, på loppemarknad, kjøpte eg ein del av barndommen min tilbake. den store delen som heiter høgtlesing ved sengekanten, karsten og petra. eg veit ikkje om de las karsten og petra då de var små, i så fall har de gått glipp av noko.

dagen byrja med oda på pusøk og amerikanske pannekaker à la underbaraclara.

i mangel av jordbær- og bringebærsyltetøy, vart sukker og melis og appelsinmarmelade alternativ.

kafèkos(skulle de ikkje ønska det fantest eit ord for det svenske verbet "fika"?).






og fri leik.

Anna-Liisa Liiver

på min utflukt til kirkegården på onsdag, fant eg noko fint. eg fann ei grav som, istaden for blomar og jord, var dekt med skjell frå havet. eg tenkte som så at det nok var ein mann med ein kjærleik til vatn, til havet, som egentlig ville bli begravd i vatnet(kanskje drukna han). og istaden for å sleppa han til havet, tok dei havet til han.

på måndag fekk eg ein kilo i posten. ein kilo godteri. frå essex. kven den er frå? har ikkje peiling. nokon har kjøpt og betalt ein kilo godteri frå essex. til meg. eg skjønar ingenting. men det var godt.

eg har kidnappa kanina di.

eg tok ho med på tur i skogen.

me dansa og hadde høgtlesing for kvarandre.

me fekk eit heilt nytt perspektiv på livet.

Leave me out with the waste
This is not what I do
It's the wrong kind of place
To be thinking of you

It's the wrong time
For somebody new
It's a small crime
And I've got no excuse

Is that alright with you?
Give my gun away when it's loaded
Is that alright with you?

If you don't shoot it how am I supposed to hold it
Is that alright with you?
Give my gun away when it's loaded
Is that alright with you?
With you...

Leave me out with the waste
This is not what I do
It's the wrong kind of place
To be cheating on you

It's the wrong time
She's pulling me through
It's a small crime
And I've got no excuse

Is that alright with you?
Give my gun away (Is that alright? Yeah.)when it's loaded
Is that alright with you?
If you don't shoot it how (Is that alright? Yeah. ) am I supposed to hold it
Is that alright with you?
Give my gun away (Is that alright? Yeah. ) when it's loaded
Is that alright
Is that alright with you?

Is that alright, yeah?
Give my gun away (Is that alright? Yeah. ) when it's loaded
Is that alright with you?
If you don't shoot it how (Is that alright? Yeah. ) am I supposed to hold it
Is that alright with you?
Give my gun away (Is that alright? Yeah. ) when it's loaded
Is that alright
Is that alright with you?

Is that alright, yeah?
Give my gun away when it's loaded
Is that alright, yeah?
If you don't shoot it how am I supposed to hold it
Is that alright, yeah?
  Give my gun away when it's loaded
  Is that alright, is that alright?

Is that alright with you?

melinda josie.

i paris fekk eg kjøpt ei bestemor, i forma av ei blå veske.

eigentleg kjøpte eg den fordi den hadde så fin lås.

eg skulle fort finna ut at det var meir å henta. ei heil bestemor.

eit lite speil.

eit lommetørkle. og det aller aller aller beste:

ei bittebittebittelita(så stor som fingertuppen min) balenciaga parfymeflaske. det er magisk.

tirsdagskveld med nokon av dei finaste. supermario og sushi.

kjelde: milkwhoney

musikk:
friend of the night
not for sale

ord:
akvarell. onomatopoeikon. koffert. kringle. vonbroten. glas. klamydia. jente. i. borrelås. herlig. baby. apokalypse. intrikat. korkje. måne. fjes. laken. bokstavar. epoke. fin. nirvana. anekdote. kjærleik. perpleks. teip. vanilje. sjokolade. ekstase. utopi. apati. sublim. dynamikk. eliksir.

kva er dine absolutte favorittord?

I will rise up early and dress myself up nice
And I will leave the house and check the deadlock twice
And I will find a crowd and blend in for a minute
And I will try to find a little comfort in it



And I will get lonely
And gasp for air
And send your name off from my lips
Like a signal flare


And I will go downtown, stand in the shadows of the buildings
And button up my coat, trying to stay strong - spirit willing
And I will come back home, maybe call some friends
Maybe paint some pictures, it all depends


And I will get lonely
And gasp for air
And look up at the high windows
And see your face up there

siste dag i paris. montmartre. nye kjolen min som er vanskelig å pusta i. crepes i trappa og i heile ansiktet.





gratinert løksuppe.







på flyplassen kom me over våre første franske makronar. dei var gode. au revoir, paris. me sjåast.

prøva ut mi nye(svenske) kåpe. den er fin.

utsikt.

meir utsikt.

blomstermarknaden ved notre dame.

notre dame.




under statua av jean d'arc, tente eg eit lys for maja.


meksikansk restaurant.

med lampe av ølflasker i taket.



dessert.



louvre.

frå louvre gjekk det til eiffeltårnet(magisk om natta!). så ned under bakken, inn på metroen, og inn i vår siste natt i paris, vår nye ven.

når hausten kjem, hender det av og til at regnet fell litt for hardt. trass i min store kjærleik for hausten, er det av og til greitt å kunne spela haustmusikk. de veit, musikk som sit litt langt nede i magen, som ein nesten ikkje høyrer eller konsentrerar seg så mykje om at ein brenn seg på tunga med kakao eller te. varmt. i alle fall, her er nokre av mine finaste haustsongar. dei går på repeat for tida.

sidsel endresen & bugge wesseltoft - fifty ways to leave your lover    
ani difranco - you had time
ingrid michaelson - breakable
beady belle - closer

eg veit at de i utgangspunktet ikkje vil, men kom igjen.

på museum kan ein få mange fine ting. på musee d'orsay fann eg dette; mitt nye leiketøy i min samling av kaleidoskop. eg favoriserar ikkje, men eg er veldig glad for at eg fann denne.

dette var dagen for...

...søtt undertøy.



...musee d'orsay med fantastisk målarkunst og keiiiiisame skulpturar.


...vår første fotoboks i paris(me gjer alltid dette i ein europeisk storby; me har ei samling)
(utan bilete)
... å sitja i køen til operaen, vera nr 5 og 6 som ikkje fekk billettar. jostein surmula.


...trøystestarbucks.

... å springa i elefantregnet til næraste restaurant

, der me drakk vin



og åt is. paris saknar oss nok.

bergen-amsterdam-paris. på kvelden gikk me frå vår side av montmartre opp trappene til sacre cour i den magiske haustnatta. så slutta kvelden med bagettar frå vårt lokale patisseri.

å vakna. eg fotograferer han der fine. han søv.

eg går rundt i byen åleine, utforskar.

fotograferer.

eira våknar. me stirrar på ho gjennom det nevnte vindauget.

dei er fine når dei er vakne.

scones med rørte bær.

bergen er fin. eira er fin. mintte er fint. mintsjokolade er fint. vegetarburger er fint. kamera er fint. paris er fint. kjæreste i matrosjakke er fint. kva anna er fint?

eg er hjå eira. i dette øyenblikk skriv eira noko i den grønne sofaen eg har sett på bilete. jostein spelar my favourite things på mamma-eira sitt piano. det er eit fint piano. han er ein fin ein.
på rommet der me søv kan me sjå eira. gjennom eit vindauge. det er magisk. eg sto opp før huset var våkent i dag og gjekk ut, fanga byen med kameraet mitt. det er så mykje å sjå. aleine og med andre. å fanga stillheten i ein sånn vakker by er vanskeleg, men eg håpar å ein gong få det til. eg gikk og gikk, til kinsarvik for å kjøpa te og på godt brød for å kjøpa eit laurdagsbrød(med appelsinmarmelade på idet det gikk inn i min munn). bergen ventar på meg, det veit eg. kanskje får den meg ein dag. men for no har eg større ambisjonar.

i morgon er eg i paris. eg klarar omtrent ikkje tenke på det.

kapittel 1
dette er en film, den begynner med solskinn, det er høst, jeg løper bortover veien med veska dunkende i ryggen, indigo veske, indigo dag, jeg har fire gule epler i veska, de dunker mot hverandre, det er onsdag, det er fredag, det er mandag, det er dager og dagene er røde og hvite og grønne og blå, det er snø, det er salt, jeg løper, det er fredag, øynene mine er såre og røde, jeg sover ikke, jeg kan ikke sove, jeg vil ikke sove, jeg vil danse, jeg vil le, jeg vil se sola gå opp, jeg vil se sola gå ned, det er mandag, det er søndag, det er dager, og dagene er blå, og dagene er hvite og dagene er gjennomsiktige sprettballer som spretter ut av lommene mine og nedover veien, jeg ler.

epilog
ute skinner sol. jeg ligger utenfor sykehuset. i gresset. jeg venter på at pappa skal komme og hente meg. vi skal til byen og møte ragnhild og tvillingene. vi skal på tivoli. fra vinduene hører jeg en kvinne som skriker. hun vil tydeligvis ut. jeg ligger på magen i gresset og stirrer på hendene min. det begynner å regne. men det gjør ikke noe. jeg liker solregn. det er mandag. hele plenen er full av hvite, små blomster som sikkert egentlig er ugres, men som jeg synes er vakre allikevel. jeg plukker en blomst. studerer den. den har litt fiolettaktige blader på nært hold. den er ikke helt hvit. jeg stryker den over kinnet.  sakte. over øynene. jeg spiser den. tygger meg sakte gjennom de tynne kronbladene. stilken. tar en ny og enda en til. i blinde. jeg har ikke spist frokost i dag. jeg spiser blomster til frokost. fordi jeg har lyst. jeg smiler før jeg åpner øynene.

(utdrag frå boka å spise blomster til frokost av synne sun løes)

i går vart det ingen blogging. eg var på krimfestival. klassen min, pluss 17 andre som hadde meldt seg på workshop tidlig på dagen, laga plota til 4 ulike krimbøker. utruleg spennande, hadde vore kult å sjå dei faktisk bli bøker. etter workshop; 5 timar med kaffe latte og kinarestaurant. klokka 19; jo nesbø og gunnar staalesen. og jo nesbø. <3 han er ein heit fyr. som johnny depp. eg meinar det. det er noko så ufatteleg fint med sånne menn som er så sikre på seg sjølv og sin eigen intelligens. morsom er han òg. intellektuelle menn er tingen for meg, trur eg. no går eg og håpar på at han der fine skriv ei bok ein gong.

min nye vintagekjole er så fin som ein mandarin med blomar på.

i dag tidlig, når eg våkna og hadde forsove meg til skulen, fann eg dette:

i stova. og dette:

i senga til min sambuar. dei herlegaste folka er på besøk, og hjartet mitt er ikkje så tungt når eg veit at dei er nær. i dag har me ete brownies og fotografert sommarfuglar.



og smilt. mykje.

Little Zoo av Elizabeth Soule